Blokowy Szyfr

Szyfr blokowy

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii

Szyfr blokowy to rodzaj szyfrowania symetrycznego. Polega na szyfrowaniu bloku wejściowego (np. fragmentu pliku) na podstawie zadanego klucza, przekształcając go na blok wyjściowy o takiej samej długości, w taki sposób, że nie możliwe jest odwrócenie tego przekształcenia

• funkcja szyfrująca pobierająca klucz i wiadomość, a zwracająca szyfrogram C = EK(M)
• funkcja deszyfrująca pobierająca klucz i szyfrogram, a zwracająca wiadomość M = DK(C)

Typowe rozmiary bloku oraz kluczy (te dwa rozmiary nie muszą być identyczne) to 64, 128, 192 lub 256 bitów, przy czym klucze mniejsze od 128 bitów nie zapewniają współcześnie bezpieczeństwa.

darmowe programy - Kancelaria prawna Warszawa - wiesz2009 - author a - diana ross - itop 24h - michael sembello - kserokopiarki - darmowe programy nidzica zyczenia noworoczne aparaty fotograficzne badania toksykologiczne Podatki 2010 Zarządzanie firmą tolerancja budownictwo spinki do mankietów

Szyfr określa para funkcji pobierających 2 argumenty:

• 3DES
• AES
• Blowfish
• DES
• DESX
• IDEA
• Lucifer
• Mars
• Serpent

meble łazienkowe studenci medycyny gratka nieruchomości hazard trymowanie

Ponieważ wiadomości jakie chcemy zakodować są zwykle znacznie większe od rozmiaru bloku, musimy używać jakiegoś trybu kodowania. Najbardziej naiwne podzielenie wiadomości na bloki odpowiednich rozmiarów i zakodowanie osobno każdego z nich (ECB) nie zapewnia nam bezpieczeństwa. Główne tryby to:

• XTS
• LRW
• CBC
• CBC-MAC
• CFB
• CTR
• CCM
• ECB
• OFB
• OCB

Niektóre szyfry blokowe to: